Select region: 

As of June 2017 all Government News has been added to the Government News Archive. We look forward to providing you with more services through our Government Publications. Stay tuned for more insights on our new website releasing soon.

Caricom-overeenkomst over sociale zekerheid Suriname

06/06/2013

Op 4 juli 2013 is het precies veertig jaar geleden dat het Verdrag van Chaguaramas werd getekend door Guyana, Trinidad en Tobago, Barbados en Jamaica in het plaatsje Chaguaramas op Trinidad en Tobago. Dit verdrag vestigde dus de Caribische Gemeenschap (Caricom) en Gemeenschappelijke Markt voor Goederen in 1973.

In een artikelenreeks die de Ware Tijd speciaal publiceert ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van de Caricom, belicht Steven Mac Andrew (deskundige op het gebied van regionale integratie, in het bijzonder Caricom en de Caricom Single Market and Economy) de komende drie maanden wekelijks een bepaald aspect van het streven naar regionale integratie in de Caribische regio. De krant wil met deze informatiereeks haar lezers omstandig inlichten over één van de belangrijkste samenwerkingsverbanden waar Suriname deel van uit maakt. Deze week wordt de Caricom-overeenkomst over sociale zekerheid nader belicht.

Vrij personenverkeer
De meeste lidlanden van de Caribische Gemeenschap hebben een uitgebreid nationaal sociaal zekerheidsstelsel. In deze landen en ook regionaal gezien is dit stelsel nog steeds het meest belangrijkste sociale vangnet, hetgeen tijdens de economische crisis weer eens is gebleken. Het was daarom niet vreemd dat, toen de Staatshoofden van de Caribische Gemeenschap besloten om een Interne Markt en Economie te vestigen in 1989 met als één van de belangrijkste rechten het vrij verkeer van personen, er al snel een discussie omtrent sociale zekerheid op gang kwam. Deze discussie resulteerde in de Caricom-overeenkomst betreffende ‘Sociale Zekerheid’, welke in maart 1996 werd getekend door de meeste Staatshoofden van de Caribische Gemeenschap. De president van Suriname kon echter de overeenkomst niet ondertekenen, omdat er geen vergelijkbaar stelsel aanwezig is in Suriname. Dit is nog steeds het geval. De Caricom-overeenkomst betreffende ‘Sociale Zekerheid’ trad inwerking op 1 april 1997, hetgeen inhoudt, dat vanaf die datum personen, die daarvoor in aanmerking komen, verwerkt moeten worden op basis van de overeenkomst. Ze wordt daarom terecht beschouwd als de belangrijkste ondersteunende maatregel voor vrij verkeer van personen.
Caricom-overeenkomst sociale zekerheid
De Caricom-overeenkomst over sociale zekerheid heeft alleen betrekking op lange-termijnvoorzieningen, dus pensioenen. De volgende vijf pensioenen vallen onder de overeenkomst: invaliditeits-, arbeidsongeschiktheids-, oude dags-, nabestaandenpensioen en overlijdensvoorzieningen in de vorm van een pensioen. De overeenkomst zorgt ervoor, dat personen, die in meerdere lidlanden hebben gewerkt, aan het einde van hun loopbaan recht hebben op het in acht nemen van al hun contributieperiodes door de organisatie, die belast is met het bestuur van het nationaal sociaal zekerheidsstelsel in de landen waar zij hebben gewerkt. Deze organisaties worden of ‘National Insurance Board’ (NIB) of ‘Social Security Board’ (SSB) genoemd in de meeste landen. Alle contributieperiodes moeten dus bij elkaar worden opgeteld en op basis van de geldende Wet op Sociale Zekerheid van het land worden de personen, die met pensioen moeten, dan verder verwerkt.
Werking van de overeenkomst
Het is goed om het belang van de overeenkomst en bovenstaande te illustreren via een concreet voorbeeld. De wet in Guyana zegt dat een persoon 750 contributieperiodes moet hebben om in aanmerking te komen voor een pensioen, terwijl op Barbados 500 periodes vereist zijn. Iemand, die in beide landen gewerkt heeft en 500 contributieperiodes heeft in Guyana en 300 in Barbados, zou zonder de overeenkomst in beide landen op basis van de Wet op Sociale Zekerheid buiten de boot vallen. De persoon heeft namelijk in beide landen onvoldoende contributieperiodes om in aanmerking te komen voor een pensioen en zou waarschijnlijk een eenmalige uitkering krijgen.
De overeenkomst zorgt ervoor dat lidlanden met alle contributies rekening moeten houden, dus Guyana en Barbados moeten de persoon verwerken op basis van 800 contributieperiodes. Dit betekent, dat de persoon in beide landen nu wel voldoende contributieperiodes heeft en in aanmerking komt voor een gedeeltelijk pensioen. Op basis van een eenvoudige calculatie en met inachtneming van de Wet op Sociale Zekerheid berekenen beide landen dan wat zij moeten betalen aan de gepensioneerde.
Andere belangrijke regelingen
De lidlanden zijn verplicht om het pensioen over te maken naar het land in de gemeenschap waar de gepensioneerde woont. Echter, de administratieve kosten voor de overmaking mogen niet verhaald worden op de gepensioneerde. Hoewel de overeenkomst een ondersteunende maatregel is voor vrij verkeer van personen, heeft het betrekking op alle migranten. Dus een persoon, die niet gemigreerd is op basis van één van de toegekende rechten in de CSME, maar in meerdere landen heeft gewerkt met een werkvergunning, maakt, ongeacht nationaliteit, aanspraak op verwerking op basis van de overeenkomst bij pensionering. De overeenkomst discrimineert dus niet op basis van nationaliteit. Het belangrijkste criteria is, dat een persoon contributies moet hebben gestort in meerdere lidlanden. De Caricom-overeenkomst over sociale zekerheid is dus een belangrijk onderdeel van de sociale dimensie van regionale integratie in de Caribische Gemeenschap.

Bron: De Ware Tijd,  Suriname

Share this page:
« Back
Back to Top